چکیده مطلب
سنتز و بررسی خواص نانوحامل های برپایه مشتقات کیتوسان حاوی داروی متفورمین هیدروکلراید به روش میکروسیالات
چکیده
امروزه نانوذرات پلیمری زیست تخریب پذیر برای کاربردهای زیست پزشکی و دارورسانی به طور گسترده ای مورد توجه قرار گرفته است. هدف از تحقیق حاضر، تهیه و ارزیابی نانوذرات کربوکسی متیل کیتوسان (CMCS) حاوی داروی ضد دیابت متفورمین هیدروکلراید (MET) می‌باشد. نانوذرات از روش نانو رسوبی از طریق سیستم میکروسیالات (MF) با استفاده از کلسیم کلرید به‌عنوان یک عامل شبکه‌ای کننده تهیه شدند. نتایج آزمون‌های میکروسکوپ الکترونی روبشی و تفرق دینامیکی نور نشان دادند که قطر نانوذرات در حدود 19 ± 77 نانومتر با توزیع اندازه باریک و مورفولوژی یکنواخت می باشند. نسبت غلظت پلیمر به عامل شبکه ای کننده (5/2 : 10) طبق نتایج آزمایشات برون تنی انتخاب شد. نانوذرات بهینه شبکه‌ای شده به کمک سیستم MF بازده دربرگیری بالاتر (7/1 ± 90)، رهایش طولانی‌تر و کنترل شده تر دارو را در دو محیط اسیدی و خنثی در مقایسه با نمونه‌های ساخته‌شده به روش اختلاط توده‌ای به نمایش گذاشتند. همچنین، سازگاری MET و پلیمر و شبکه‌ای کردن نانوذرات با استفاده از روش های طیف سنج مادون قرمز و طیف سنجی پراش انرژی پرتو ایکس مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار گرفت. سپس ارزیابی‌های مدل حیوانی باعث افزایش وزن بدن تا 94/7٪ و کاهش سطح گلوکز خون تا حدود 58/43٪ برای نانوذرات MET-CMCS سنتز شده به روش MF به‌عنوان نمونه بهینه‌ در مقایسه با داروی MET به‌تنهایی در موش‌های دیابتی شدند. به علاوه، نتایج مطالعات هیستوپاتولوژیک نشان دادند که اندازه جزایر پانکراس 32/2 µm2 و شدت سلول‌های,β 64 سلول در هر جزیره برای موش‌های دیابتی پس از درمان با نمونه بهینه می‌باشند. این داده‌ها نزدیک به مواردی بودند که برای موش‌های سالم به دست آمدند. در آخر نتایج به دست آمده ثابت کردند که نانوذرات بر پایه CMCS تولید شده توسط سیستم MF می توانند به طور موثری در درمان دیابت قرار گیرند.
واژه‌های کلیدی: میکروسیالات، نانوذرات، متفورمین، دارورسانی، درمان دیابت