گفتگوی فوربز با مدیرعاملی غیرعادی و مسئولیت های اجتماعی او

مدیرعاملی که می خواهد 70 میلیون نفر را استخدام کند

تاريخ 1396/01/30 ساعت 09:08

زک فریدمن: ریچارد برانسون یک مدیرعامل معمولی مانند خیلی از افرادی که در اطراف شما هستند، نیست. او یک چشم انداز دارد، چشم انداز او این است که به استخدام 70 میلیون نفر کمک کند. اما نه هر 70 میلیون نفری، بلکه به طور خاص یک زیرمجموعه ای از جمعیت ایالات متحده امریکا.

 با توجه به صحبت های برانسون، بیش از 70 میلیون نفر در امریکا سابقه کیفری دارند. بسیاری از آنها به دلیل گذشته خود نمی توانند استخدام شوند و کاری داشته باشند. برانسون می خواهد برای کمک به آنها  تغییری ایجاد کند.

این اولین بیانیه جسورانه برانسون نیست. او در زندگی قبلی خود، قبل از شروع سرمایه گذاری –شرکت مناقصه و استخدام غیرانتفاعی 70 میلیون شغل (70MillionJobs) داشت که مجرم ها را با فرصت های شغلی مناسب به هم ارتباط می داد. او چیزهای زیادی دارد، فردی نیکوکار است و موسس یک شرکت مدیریت دارایی است. البته که به هرحال او یک مجرم سابقه دار است. جرم او تقلب در اوراق بهادار بوده است.

من با برانسون در آخرین سرمایه گذاری او آشنا شدم. او با سابقه کیفری اش نشان داد که آیا مجرمان سابقه دار سزاوار شانس دوم هستند. او همچنین بهترین مشاره کسب و کار است.

*زک فریدمن: شما یک سابقه دار هستید، جریان چه بود؟

ریچارد براسون: سال 1980 من در وال استریت برای چند بانک بزرگ سرمایه گذاری کار می کردم. آنجا یک نگرش فراگیر وجود دارد که «هرآنچه که شما باید انجام دهید برای ساختن مقداری زیادی پول است.» این یعنی حرص و طمع خوب است.

من دوستانی داشتم که در یک شرکت کوچک در لانگ آیلند کار می کردند به اسم استراتون اوآکمانت. آنها مقدار زیادی پول داشتند و به نظر می رسید کار توپی داشته باشند. من به آنجا رفتم و مشغول به کار شدم و در مدت کوتاهی به یک شریک در آن شرکت تبدیل شدم. در اکثر موارد آنچه می شنوید از آنچه می بینید یکسان است، اما اصولا زندگی هیچ وقت کاملا یک زندگی عاشقانه اثر اسکورسیزی نیست.

من در ادامه به دنبال پیدا کردن شرکت خودم رفتم و آن را از سه نفر به 500 نفر افزایش دادم. درآمد شرکت حدود سالی 100 میلیون دلار بود. بسیاری از اقداماتی که ما انجام می دادیم، اشتباه بود. من هم می دانستم که آن اقدامات اشتباه است اما من حریص و طماع بودم و مدام به خودم می گفتم هرکس دیگری هم بود این کار را انجام می داد.

در نهایت ماموران دولتی من را پیدا کردند و به تقلب در اوراق بهادار متهم شدم. خوشبختانه شریک زندگی من و خود من توانستیم زیان هر نفر را بپردازیم. به این ترتیب حکم من تقریبا سبک شد و به 22 ماه خدمت محکوم شدم. من هرروز با حس عمیق شرم از آن کاری که انجام دادم از خواب بیدار می شوم.

*زک فریدمن: شما پستی و بلندهایی زیادی را تجربه کرده اید. از این فقر و ثروت چه یاد گرفتید؟

فروتنی درس بزرگی برای یادگیری است. زمانی که ثروتمند بودم اغلب رفتار تندی داشتم و با مردم بی احترامی می کردم. اما باور نمی کنم که برای ایجاد درد و بدبدختی به دنیا آمده باشم. زمانی که شما در قله قرار دارید کسی را به رسمیت نمی شناسید. من با این ماجرا ویران شدم و تنها چند نفر و از جمله خانواده ام کنارم ماندند.

*زک فریدمن: شما باور قوی در توانبخشی دارید. چرا فکر می کنید که باید به تبهکاران شانس دوباره داد؟

پس از سال ها زندگی در میان زنان و مردان مختلف، دیدم که آنها بهتر یا بدتر از آن چیزی که نشان می دهند نیستند. اغلب آنها گزینه های بسیار کمی برای زندگی داشته اند و به دنبال راهی بوده اند که دیگران امتحان کرده بودند.

حالا اما سوال این است که آیا واقعا کسی در میان ما وجود دارد که در زندگی اش خرابکاری نکرده باشد؟ من درباره افراد اجتماع ستیز یا قاتلان صحبت نمی کنم. هیچ یک از ما کامل نیستیم. قطعا خود من هم کامل نیستم.

آنچه مسلم است، این است که اینترنت هرگز چیزی فراموش نمی کند و اغلب افراد تاوان گناهی را پس می دهند که در زمان جوانی مرتکب شده اند.

*واکنش کافرمایان به این اقدام چیست؟

اغلب کارفرمایان احساس بدی از استخدام سابقه داران دارند. این قطعا قابل درک است. اما مطالعات جدید نشان می دهد مجرمان سابقه دار اغلب بهتر از افراد بدون سابقه کار می کنند.

استخدام آنها یک حس ایجاد می کنند. مجرمان به دلایل مختلف از این فرصت سپاسگذار خواهند بود و بیشترین سعی خود را انجام می دهند تا افتضاحی به بار نیاورند. کارفرمایان می توانند نشان دهند که این افراد می تواند، جذاب، هوشمند، با شخصیت و به طور بالقوه یک دارایی محسوب شوند.


[صفحه چاپ]


ثبت نظر شما:

نام
پست الکترونیکی
تلفن
نظر